(Source: ubiquitousfox)

Sene 1988, yaşım 3, Bad Boys Blue “My Blue World” albümünü çıkarmış. Daha dün gibi hatırlarım…
Değil tabi, hatırlamam. Zira çok küçüktüm. Lâkin annemgil sağolsun, alman müzik programı Formel Eins’ın çeşitli bölümlerini VHS’ye kaydetmişler ki ileriki ergenlik yaşlarımda programın sunucusu Kai Böcking’e uzun süre aşık olmak suretiyle izledim. Bu arada 80’ler müzik bilgimi sanki o yaşlarda genç olmuşcasına taze tuttum. Sanırdınız ki 80’lerde çocuk değil, saçlarını kabartıp deri ceket giyen bir genç kızdım. -Gel zaman git zaman Kai Böcking yaşlandı, kırıştı, kendisini yine bir alman tv yarışması olan Risiko’da sunucu olarak izlemeye başladım ki bu da biraz daha ileri ergenlik yaşlarıma tekabül eder. Ama o zamanlar o genç, saçları dağınık, belinde kot pantalonu ve pantalonun içine sokulmuş gömleği ve kolları kıvrılmış belden büzmeli ceketi olan Kai değildi o. Eski Kai’ı istedim, özledim, yaşlanıyor olduğunu kabul edemedim. Neredeydi o, ben 3 yaşındayken var olan ama 11 yaşında aşık oladuğum Kai?-
Herneyse, konum Bad Boys Blue. Zaman içinde iki elemanını Aldacı’ya teslim eden müzik grubunun bir elemanı kalmış geriye, bunu yeni öğreniyorum. Dün, İsveç’e günlük geziye giden Baltic Princess gemisinde grubun konser ilanını görünce, o günlük sayfalarını kalp içinde Kai Böckinglerle dolduran ergen kız, zamanda yolculuk yapmışcasına geri döndü bir an. Eve gelir gelmez, onyüzbinmilyon kez izlediği Formel Eins programından hâla ezbere hatırladığı “Don’t Walk Away Suzanne” şarkısını bokunu çıkarmak suretiyle dinledi. Bugün de devam etti.
Akşam gemiden grubun hayattaki tek elemanı indi, yanımdan geçip gitti, tüm bunlardan habersiz. O da kırışmış, çökmüş, sigara içen insanların sarılığı tenine çökmüş. Baktım baktım, gülümsedim, Kai Böcking’i görmüş gibi sevindim. -Belki de o kadar sevinmedim, bilmem. Keza, Kai Böcking’i görmek çok farklı olabilirdi.-
İçinde yaşadığım zaman dilimini ve insanları hâlâ çok yadırgıyorum ve her geçen sene benden uzaklaşan bir zaman dilimi yüzünden her şey daha bir yalnızlığa bürünüyor. Çocukluğuma inince çıkmak istemiyorum. 80’lerde kalmak istiyorum. Ama genç hâlimle. Yanımda Kai Böcking’le. Ne de olsa o zamanlar “Ich spreche Deutsch”. Şimdi o da yok.

Don’t Walk Away Suzanne

vlzi:

AbbasTuva Rep Shamans2001

vlzi:

Abbas
Tuva Rep Shamans
2001

eda11y:

Wet and curious fox by tonilehti

eda11y:

Wet and curious fox by tonilehti

creatures-alive:

Sika Stag by Glengarry_Guy on Flickr.
hierarchical-aestheticism:

The Oseberg ship burial tapestry (dating no later than 834 AD, when the ship was buried with its two ladies in Vestfold, Norway). The tapestry shows a scene of apparent human sacrifice – or initiation – where nine males are hanging from a large tree in a grove of serpents. Three ladies (the fates?) hover above. The tapestry may possibly give some archaeological support to the written sources about the Uppsala sacrificial grove where nine males are said to have been hung in a sacred grove.

hierarchical-aestheticism:

The Oseberg ship burial tapestry (dating no later than 834 AD, when the ship was buried with its two ladies in Vestfold, Norway). The tapestry shows a scene of apparent human sacrifice – or initiation – where nine males are hanging from a large tree in a grove of serpents. Three ladies (the fates?) hover above. The tapestry may possibly give some archaeological support to the written sources about the Uppsala sacrificial grove where nine males are said to have been hung in a sacred grove.

(Source: freya.theladyofthelabyrinth.com)

divaneee:

(via Interpreting the motifs on Turkish rugs | Justina Blakeney Est. 1979)
fotojournalismus:

Shrapnel holes are seen on a decorated wall in the heavily damaged Sobhi Abu Karsh school in Gaza City’s al-Shujayeh neighbourhood on August 5, 2014. (Mohammed Abed/AFP/Getty Images)

fotojournalismus:

Shrapnel holes are seen on a decorated wall in the heavily damaged Sobhi Abu Karsh school in Gaza City’s al-Shujayeh neighbourhood on August 5, 2014. (Mohammed Abed/AFP/Getty Images)